Jaaaaa, vijfde van de wereld! Een geweldige afsluiting van een iets minder seizoen, maar juist na een paar mindere wedstrijden smaakt een overwinning, en zo voelt het voor mij zeker aan, extra zoet. Een vijfde plaats betekent niet alleen een mooie plaatsering, maar ook een A status van het NOC*NSF. Ik heb net de bevestiging binnen en dat betekent voor mij een stuk financiele zekerheid onderweg naar de Spelen. Want Londen 2012, dat is nog steeds het doel en Londen is, zeker na dit WK, al weer een stukje dichterbij.

En als je bij zo'n groot toernooi je doel bereikt, vergeet je even de weg er naar toe. Genieten is dan het enige dat je doet. Toch wil ik nog even terug gaan naar het afgelopen jaar. Een jaar met een ijskoude (letterlijk) winter, waarin ik wekelijks zo'n elf keer op het water de ijspegels van mijn boot en kleding heb afgehaald, om me vervolgens met een krachttraining weer op te warmen. Daarna ben ik voor 1,5 maand naar Florida afgereisd om hier vier keer per dag te trainen. In Duitsland zeggen ze met 'im Winter werden den Meistern gemacht' en ik denk dat de basis van mijn prestaties grotendeels in de winterse kou en de Floridaanse zon zijn gelegd. Na Florida was ik fit, heel fit voor de eerste wedstrijden die ook goed verliepen. Door privéomstandigheden kwam daarna een moeilijke periode zonder grote successen. Ik trainde nog wel veel, maar met minder focus en met de wedstrijden voer ik onder mijn niveau. Het EK was wel mijn sportieve dieptepunt waarna de knop om moest. Zo gezegd, zo gedaan. Ik ging weer met meer focus trainen en kreeg goed nieuws te horen. Ik mocht met de Duitse nationale selectie op trainingskamp voor het WK. De directe WK voorbereiding heb ik dus met vele wereld- en olympische kampioenen afgelegd en dat heeft me veel vertrouwen en ook veel technische verbeteringen geleverd. Dit was precies wat ik nodig had voor een goed WK. Ik geniet altijd van mijn trainingen, van het afzien, van het brandende gevoel in mijn longen, van het goede gevoel als een training goed loopt maar ik ben heel erg blij dat dit harde werken ook beloond wordt, en ik nu niet alleen van de trainingen, maar ook van dit mooie resultaat kan genieten!

Op zondag 13 september is er in Gennep een regionaal Special Olympics toernooi geweest. De tennis-Extra groep uit Velden heeft aan het tennistoernooi deelgenomen. Naast tennis werd er tegelijkertijd gestreden op het voetbalveld, de wielerbaan en het zwembad.
Volgend jaar vinden de landelijke Special Olympics plaats in Noord-Limburg (Venlo, Venray en Helden) en daarom vond de organisatie het verstandig om eens op regionaal niveau te oefenen.

Om half negen 's morgens stonden twee busjes van 'Direct People' klaar om onze sporters en begeleiders naar Gennep te vervoeren. Sjaak Theelen had deze busjes gesponsord in samenwerking met uitzendbureau 'Direct People'. Hiervoor onze hartelijke dank!
Onze twee buschauffeuses, Wendy en Gertie, hebben ons veilig uit en weer thuis gebracht.

De dag begon met een officiële openingsceremonie met hierbij aanwezig allerlei belangrijke mensen. De ceremoniemeester was Maurice Graaff en hij kan als geen ander het officiële protocol vertalen in begrijpbare en enthousiaste taal.
Na het ontsteken van een Olympisch vuur gingen de voetballers, wielrenners, zwemmers en tennissers gretig aan de slag. Inmiddels zijn de tennissers al aardig bekend omdat de deelnemers uit Gennep, Belfeld en Velden kwamen en wij al vaker onderlinge toernooien gespeeld hebben. Je ziet dan ook al wat onderlinge vriendschappen ontstaan. 

Aan het eind van de dag bleek dat iedereen in een categorie een 1-ste, 2-de of 3-de plaats had. Zo bleek aan het eind iedereen een medaille gewonnen te hebben.

Na de officiële sluiting was er nog een popgroepje 'uit mijn dak' die voor een sfeervolle afsluiting zorgde.

Op de terugweg in de bus werd er al aardig gegaapt, maar het is ook niet niets om een hele dag het uiterste van jezelf te vergen.
Kortom: een zeer geslaagde dag.

We verheugen ons al op de Special Olympics op 4,5 en 6 juni 2010. Hou hierbij alvast rekening met jullie vakanties. 

 G-groet,

Julie, wat vindt je leuk aan tennis?

"De spelletjes."

"Van alles."

Doe je nog meer sporten?

"Hockey"

Julie heeft verschillende vriendjes en vriendinnetjes bij hockey en tennis. Maar haar motivatie komt vooral omdat ze het gewoon fijn vindt om te sporten, om met een bal bezig te zijn. Als ze kans had zou ze ook nog op korfbal gaan! Maar binnen de regio is er geen G-Korfbal. Wie weet, komt dat  nog eens!  Julie zal als eerste lid willen worden!

G-Groet van Tennis-Extra Velden

Tennis-Extra toernooi in Velden (2008)

Afgelopen weekeinde heb ik mijn eerste wedstrijden gehad. Dit was een internationale wedstrijd en tevens onze kwalificatie voor de wereldbekerwedstrijd in Poznan. De wedstrijden werden gehouden in Essen. Ik train hier iedere dag dus het was echt een thuiswedstrijd. Het is altijd spannend om te zien hoe je uit een winter met de nodige trainingsarbeid naar voren komt. Mijn gevoel over de training was erg goed maar dat moet je ook maar in de wedstrijden kunnen laten zien. Ik moet toegeven dat ik voor de wedstrijden dus wel een beetje zenuwachtig was.

Op vrijdag begonnen de wedstrijden met de 200 meter. Dit is normaal niet mijn specialiteit en ik was dan ook zeer verrast toen ik de finale van deze afstand won! Dit was een geweldig gevoel waardoor ik met veel zelfvertrouwen de rest van het weekeinde tegemoet ging. Zaterdag was een relatief rustige dag met alleen de series van de 500 en 1000 meter. Beide series wist ik te winnen en op beide afstanden had ik de snelste tijd van het hele deelnemersveld. Op naar de finales dus! Zondag begon voor mij met de finale van de 1000 meter. De wedstrijd ging redelijk goed en ik won uiteindelijk met een bootlengte voorsprong. Na de prijsuitreiking had ik nog ruim een uur voor mijn laatste wedstrijd, de 500 meter. Ook hier had ik een goed gevoel over. Helaas ging dit gevoel na 50 meter al voorbij toen ik over de waterplanten voer. Deze planten bleven achter mijn roer hangen waardoor de rest van de wedstrijd een ware marteling werd. Ik kwam hierdoor slechts als zesde over de finish. Een grote teleurstelling.

Al met al kijk ik met een dubbel gevoel terug naar de wedstrijden. Ik ben heel blij met mijn 200 en 1000 meter. Ik heb hier veel vooruitgang geboekt en dat heb ik in deze wedstrijden ook kunnen laten zien. Tegelijkertijd baal ik ontzettend van de 500 meter. Ik ben er echt van overtuigd dat ik ook deze afstand winnend had kunnen afsluiten en dan is dit een regelrechte teleurstelling. De Nederlandse Kano Bond heeft inmiddels wel laten weten dat ik bij de wereldbekerwedstrijden in Poznan op zowel de 500 als de 1000 meter mag starten. Deze worden over vier weken gehouden. Ik ben erg benieuwd!

De afgelopen maand heb ik doorgebracht in het zonnige Florida. Samen met mijn coach en de selectie van Nordrhein Westfalen hebben we hier vele trainingen afgewerkt. Dit is de derde keer in veertien maanden tijd dat ik naar Florida ben afgereisd om hier te trainen en ook dit trainingskamp heeft me weer sterker gemaakt.

Natuurlijk gaan we voor de zon naar Florida. De koudste periode in Nederland is al achter de rug, maar toch is juist maart een belangrijke maand om de kou te ontvluchten. In de echte wintermaanden ligt de nadruk op duurtrainingen. Bij deze trainingen is de kou wel vervelend, maar je kan prima een duurvaart doen als het 5 graden vriest. De trainingen worden nu steeds intensiever en het is echt geen pretje om tijdens deze inspanningen de toch nog koude Nederlandse lucht in je longen te voelen branden. De zon is echter niet de enige reden om op trainingskamp te gaan. Het is ook heerlijk om je even helemaal op het sporten te kunnen focussen. Dat je s’ochtends vanuit je appartement naar je boot kan lopen zonder dat je eerst een uur in de auto moet zitten, dat je veel tijd hebt om met je coach aan je techniek te kunnen werken en dat er altijd voldoende snelle trainingsmaatjes zijn waaraan je je kan optrekken. Ook doen we op trainingskamp nét iets meer trainingen dan in een normale trainingsweek. Thuis train ik meestal drie keer per dag, met één a twee keer per week een vierde training. In Florida staan er standaard vier trainingen op het programma. Al met al is zo’n trainingskamp een behoorlijke uitputting maar tegelijkertijd voel je dat je iedere dag een beetje fitter wordt. Dit is een heerlijk gevoel! Op 24 en 25 april heb ik mijn eerste selectiewedstrijden in het Duitse Essen (ja, bij de vereniging waar ik iedere dag train). Dit is direct de selectie voor de wereldbekerwedstrijd in Poznan. Ik vind het nu al super spannend. Ik heb deze winter harder dan ooit getraind, ik voel me super fit en heb veel vertrouwen maar eigenlijk heb ik geen idee hoe snel ik nu écht ben. Dat kan ik  pas vertellen als ik volgende maand, na de wedstrijden mijn volgende weblog schrijf…..